ابجد (Persian Wikipedia)

Analysis of information sources in references of the Wikipedia article "ابجد" in Persian language version.

Last modified:

Ref.Un. Ref.Website
Global rank Persian rank
3rd place
5th place
2nd place
2nd place
286th place
335th place
23rd place
47th place
743rd place
520th place
814th place
580th place
low place
153rd place
low place
206th place
low place
3,275th place
5th place
3rd place
7,302nd place
111th place
609th place
468th place

123select.ir (Global: low place; Persian: 3,275th place)

books.google.com (Global: 3rd place; Persian: 5th place)

brill.com (Global: 814th place; Persian: 580th place)

doi.org (Global: 2nd place; Persian: 2nd place)

dx.doi.org

  • Daniels, P. (1990). «Fundamentals of Grammatology». Journal of the American Oriental Society, 110(4), 727-731. doi:10.2307/602899. «باید بپذیریم که خط‌های سامی غربی نوع بنیادین سوم از خط را تشکیل می‌دهند، نوعی که تنها همخوان‌های منفرد را نشان می‌دهد. این نوع را نمی‌توان زیر هیچ‌یک از دو اصطلاح دیگر گنجاند. نام مناسبی برای این نوع «آلِف‌بِت» به افتخار خاستگاه شامی آن خواهد بود، اما این اصطلاح چندان به «الفبا» شبیه است که کاربردی نیست؛ بنابراین پیشنهاد می‌کنم این نوع را «ابجد» بنامیم، برگرفته از واژهٔ عربی برای ترتیب سنتی خط [پانوشت: یعنی ترتیب الف-با-جیم آشنای الفباهای سامی کهن که ترتیب امروزی الف-با-تا-ثا با کنار هم گذاشتن حروف دارای شکل مشابه و شمار نقطه‌های متفاوت از آن گرفته شده است. ابجد همان ترتیبی است که در آن ارزش‌های عددی به حروف داده می‌شود (مانند عبری).] آن خط، که (بدون حرکت‌گذاری) البته در این دسته می‌گنجد. هنوز نوع بنیادین چهارم از خط وجود دارد، نوعی که بیش از چهل سال پیش توسط جیمز-ژرمن فوریه شناسایی شد و او آن را «نئوهجایی» نامید (۱۹۴۸، ۳۳۰) و دوباره فرد هاوس‌هولدر سی سال پیش آن را «شبه‌الفبا» خواند (۱۹۵۹، ۳۸۲). این‌ها خط‌های اتیوپی و «هند بزرگ» هستند که از یک شکل پایه برای هجای خاص همخوان + واکهٔ معین استفاده می‌کنند (در عمل همیشه a بی‌نشانه) و آن را برای نشان دادن هجاهایی با واکه‌های دیگر یا بدون واکه تغییر می‌دهند. اگر این اصطلاح موجود نبود، پیشنهاد می‌کردم با حفظ الگو، این نوع را «ابوگیدا» بنامیم، از واژهٔ اتیوپیایی برای ترتیب کمکی همخوان‌ها در نشانگان.»
  • Amalia E. Gnanadesikan (2017), «Towards a typology of phonemic scripts», Writing Systems Research, 9:1, 14-35, doi:10.1080/17586801.2017.1308239. «دانیلز (۱۹۹۰، ۱۹۹۶a) نام ابجد را برای این خط‌ها پیشنهاد می‌کند و این اصطلاح محبوبیت چشمگیری یافته است. اصطلاحات دیگر عبارت‌اند از خط آوایی ناقص (هیل، ۱۹۶۷)، خط ناقصِ آوانگاشتیِ خطیِ تقطیعی (فابر، ۱۹۹۲)، همخوان‌نگار (تریگر، ۲۰۰۴)، نوشتار همخوانی (کولماس، ۱۹۸۹) و الفبای همخوانی (گانادسیکان، ۲۰۰۹؛ هیلی، ۱۹۹۰).»

hawzah.net (Global: 7,302nd place; Persian: 111th place)

jstor.org (Global: 23rd place; Persian: 47th place)

nih.gov (Global: 5th place; Persian: 3rd place)

pubmed.ncbi.nlm.nih.gov

noorlib.ir (Global: low place; Persian: 153rd place)

oed.com (Global: 743rd place; Persian: 520th place)

sagepub.com (Global: 609th place; Persian: 468th place)

journals.sagepub.com

sid.ir (Global: low place; Persian: 206th place)

tandfonline.com (Global: 286th place; Persian: 335th place)