Probablemente Hunimundo, rei dos suevos, cuxa incursión en Dalmacia e as hostilidades cos ostrogodos descríbeas Xordanes, De Rebus Geticis, 53-55. Eduard von Wietersheim, de feito, na súa Geschichte der Völkerwanderung (2a ed., Leipsic, 1880-81), ii, p. 324, expresa a crenza de que a coincidencia do nome é puramente accidental. Pero se Hunimundo de Euxipio non era Hunimundo o rei suevo, quen era? Euxipio ao longo da súa obra está perfectamente definido na súa identificación das persoas. En total, nomea unhas cincuenta personaxes, ademais dos mencionados na Biblia ou polos pais da igrexa. Cada un está coidadosamente etiquetado coa palabra ou frase axeitada, excepto dous, Estilicón (Capítulo XXXVI) e Hunimundo. É unha inferencia xusta que Euxipio deixou sen cualificar estes nomes, do mesmo xeito que, por exemplo, agora se vería en referencias semellantes a Napoleón ou Blücher, porque ningunha etiqueta parecía necesaria, nin para Estilicón, o gran xeneral do Imperio de Occidente, nin para Hunimundo, rei dos suevos, principal líder nunha guerra, aínda non remota no tempo, que arrasou a Europa Central durante anos. A vida de San Severin. Euxipio. Traducido por George W. Robinson, Secretario da Harvard Graduate School of Arts and Sciences. 1914. Harvard University Press. http://www.tertullian.org/fathers/severinus_02_text.htm#72 11 April 2020
A vida de San Severino. Eugipio. Traducido por George W. Robinson, Secretary of the Harvard Graduate School of Arts and Sciences. 1914. Harvard University Press. Chapter XXII. http://www.tertullian.org/fathers/severinus_02_text.htm 11 April 2020
