Analysis of information sources in references of the Wikipedia article "Quilogramo" in Galician language version.
Last modified:
Suxírese a conveniencia de engadir o prefixo ab ou abs a unha unidade práctica ou Q. E. S., para expresar a unidade magnética C. G. S. absoluta ou correspondente. ... [p. 535] Nun sistema completo de terminoloxía electromagnética, as unidades eléctricas C. G. S. tamén deberían bautizarse. Ás veces faise referencia a elas nos artigos sobre electricidade, pero sempre dunha maneira apoloxética e simbólica, debido á ausencia de nomes que cubran a súa nudez. Poderían designarse co prefixo abstat.
O máis grave é que as últimas medicións de alta precisión do cilindro e as súas copias revelan que a súa masa non é exactamente a mesma. Quizá o metal absorba moléculas do aire. Quizá o cambio débase ás limpezas periódicas ás que se somete. Sexa como sexa, o caso é que o quilo orixinal xa non pesa exactamente un quilo.
Suxírese a conveniencia de engadir o prefixo ab ou abs a unha unidade práctica ou Q. E. S., para expresar a unidade magnética C. G. S. absoluta ou correspondente. ... [p. 535] Nun sistema completo de terminoloxía electromagnética, as unidades eléctricas C. G. S. tamén deberían bautizarse. Ás veces faise referencia a elas nos artigos sobre electricidade, pero sempre dunha maneira apoloxética e simbólica, debido á ausencia de nomes que cubran a súa nudez. Poderían designarse co prefixo abstat.
O quilogramo era a masa dun litro de auga. O metro definíase como a diezmillonésima parte da distancia do Polo norte ao ecuador. Pero esas unidades tiñan que plasmarse en obxectos físicos, como a barra do metro e un anaco de metal que fai as veces de quilogramo: obxectos que podían desgastarse e que, desde logo, non estaban dispoñibles «para todo o tempo, para toda a xente». [...] Este cilindro de platino-iridio -do tamaño dunha vela votiva- aínda se conserva nunha cámara acoirazada do BIPM. O Prototipo Internacional do Quilogramo (IPK) é tan valioso que só se utiliza para calibrar o resto de patróns de masa do planeta unha vez cada 40 anos. Pero mesmo con este coidadoso tratamento, a masa de Le Grand K -o seu nome informal- parece cambiar co tempo.
Na actualidade, todo o sistema mundial de medición depende do cilindro. Se cae, ráiase ou se estraga de calquera outra forma, produciríase un problema mundial. «Se alguén estornudara sobre o quilogramo patrón, todos os pesos do mundo serían erróneos ao instante», afirma Richard Steiner, físico do Instituto Nacional de Normas e Tecnoloxía (NIST) de Gaithersburg, Maryland..
Como un monarca que envellece, Le Grand K está a piques de inclinarse ante a modernidade. Durante 130 anos, este relucente cilindro de aliaxe de platino e iridio serviu de patrón mundial de masa. Gardado nunha campá de cristal na Oficina Internacional de Pesos e Medidas (BIPM) do Sèvres (Francia), o peso extráese cada 40 anos aproximadamente para calibrar pesos similares en todo o mundo.
O quilogramo era a masa dun litro de auga. O metro definíase como a diezmillonésima parte da distancia do Polo norte ao ecuador. Pero esas unidades tiñan que plasmarse en obxectos físicos, como a barra do metro e un anaco de metal que fai as veces de quilogramo: obxectos que podían desgastarse e que, desde logo, non estaban dispoñibles «para todo o tempo, para toda a xente». [...] Este cilindro de platino-iridio -do tamaño dunha vela votiva- aínda se conserva nunha cámara acoirazada do BIPM. O Prototipo Internacional do Quilogramo (IPK) é tan valioso que só se utiliza para calibrar o resto de patróns de masa do planeta unha vez cada 40 anos. Pero mesmo con este coidadoso tratamento, a masa de Le Grand K -o seu nome informal- parece cambiar co tempo.
O máis grave é que as últimas medicións de alta precisión do cilindro e as súas copias revelan que a súa masa non é exactamente a mesma. Quizá o metal absorba moléculas do aire. Quizá o cambio débase ás limpezas periódicas ás que se somete. Sexa como sexa, o caso é que o quilo orixinal xa non pesa exactamente un quilo.
Na actualidade, todo o sistema mundial de medición depende do cilindro. Se cae, ráiase ou se estraga de calquera outra forma, produciríase un problema mundial. «Se alguén estornudara sobre o quilogramo patrón, todos os pesos do mundo serían erróneos ao instante», afirma Richard Steiner, físico do Instituto Nacional de Normas e Tecnoloxía (NIST) de Gaithersburg, Maryland..
Como un monarca que envellece, Le Grand K está a piques de inclinarse ante a modernidade. Durante 130 anos, este relucente cilindro de aliaxe de platino e iridio serviu de patrón mundial de masa. Gardado nunha campá de cristal na Oficina Internacional de Pesos e Medidas (BIPM) do Sèvres (Francia), o peso extráese cada 40 anos aproximadamente para calibrar pesos similares en todo o mundo.
