Poddani bowiem Tesalów, tzw. penestowie, często przeciw nim bunty podnosili, podobnie jak i przeciw Lakończykom heloci; przecież ci nieustannie czyhają niejako aby wykorzystać nieszczęścia swych panów.Arystoteles, Polityka II, 6, 2. (...) heloci często się buntują (tamże, II, 7, 8).
Wojna peloponeska IV, 80. Por. Ryszard Kulesza, Sparta V – IV wieku p.n.e, s. 50. W innym miejscu (VII, 19) Tukidydes podaje Lacedemończycy wysyłali pod wodzą Spartiaty Ekkritosa około sześciuset hoplitów wybranych spomiędzy doborowych helotów i neodamodów. „Służba w charakterze hoplity wymagała ćwiczeń, co oznacza, iż helotów jakoś różnicowano, skoro dawano im do rąk broń (chyba że szkolono ich tak, jak w Rzymie gladiatorów).” Kulesza, s. 56.
Słownik Wyrazów Obcych.slownik-online.pl.[zarchiwizowane z tego adresu(2015-03-30)].. Według Benedetto Bravo, Ewa Wipszycka, Historia Starożytnych Greków, t. 1, s. 147: „Nazwa heilotes (heloci), określająca ludność zależną w polis spartańskiej, jest niejasna.”
Słownik Wyrazów Obcych.slownik-online.pl.[zarchiwizowane z tego adresu(2015-03-30)].. Według Benedetto Bravo, Ewa Wipszycka, Historia Starożytnych Greków, t. 1, s. 147: „Nazwa heilotes (heloci), określająca ludność zależną w polis spartańskiej, jest niejasna.”
