Większość publikacji podaje sonary Type 162 i 170B (Cabo 1995 ↓, s. 27-28 i Zawadzki 2020 ↓, s. 43), jednakże według Conway’s All the world’s fighting ships 1947–1995 ↓, s. 274 pierwotne brytyjskie sonary typów 162 i 170B zostały w latach 70. wymienione na holenderskie CWE-610. Z kolei strona Frieslandklasse onderzeebootjagers. marineschepen.nl. oraz Visser 2016 ↓, s. 184 (dla analogicznego typu 47A) podaje tylko holenderskie sonary CWE-10 do wykrywania celów (w promieniu 10 km) i PAE-1N do namierzania celu do ataku. Według Zawadzkiego, Type 162 (do wstępnego wykrywania celów) był oznaczeniem według NATO holenderskiego sonaru PAE 01, a Type 170B (do ataku) sonaru CWE-10, lecz informacja ta jest zapewne mylna, gdyż Type 162 i 170 były oznaczeniami brytyjskich sonarów o takim przeznaczeniu (Conway’s... s.484), a przy tym autor ten podaje odwrotnie oznaczenia holenderskie sonarów o takim przeznaczeniu w stosunku do Vissera.
Według ogólnej informacji w Cabo 1995 ↓, s. 27, radary DA-01 (na maszcie dziobowym) i LW-02 (za drugim kominem) zostały na niszczycielach obu typów 47A i 47B zamontowane w latach 1957–1958, natomiast Zawadzki 2020 ↓, s. 42 podaje tylko, że jedynie trzy ostatnie niszczyciele typu 47B zostały ukończone z radarem DA-01, a na pozostałych zamontowano je w 1958 roku. Na fotografiach z przyjęcia do służby w 1956 roku jednakże „Groningen” i „Limburg” mają już radary DA-01, natomiast nie mają dużych anten LW-02. Na fotografii „Friesland” podczas wejścia do służby w 1956 widoczne są jednak wszystkie radary
worldcat.org
Maciej Sobański. Dopaść „Doormana”!. „Okręty Wojenne”. Nr 6/2007. XVI (86), s. 86, listopad – grudzień 2007. Tarnowskie Góry. ISSN1231-014X.