Brandon Zimmerman, The Academy, The New Catholic Encyclopedia [dostęp 2019-11-06].
Luc Brisson, Platon contre les sophistes, [w:] Platon. Qui es-tu?, Paris 2017; por. wszelako Luiz Paulo Rouanet, Socrates, the Greatest Sophist, [w:] Patrici Hanna (red.), An Anthology of Philosophical Studies, Athens 2015, s. 111–120.
Luiz PauloL.P.RouanetLuiz PauloL.P., Socrates, the Greatest Sophist?, [w:] PatriciaP.Hanna (red.), An Anthology of Philosophical Studies, t. 9, Ateny 2005, s. 111–119.
Marie-DominiqueM.D.RichardMarie-DominiqueM.D., Le platonisme oral, „Les Études philosophiques”, 1, 1998 [dostęp 2019-11-04] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-04]. MarianM.WesołyMarianM., Świadectwa niepisanej dialektyki Platona, „Peitho. Examina Antiqua”, 1(6), 2015, s. 205–266. Hans JoachimH.J.KrämerHans JoachimH.J., Niepisana nauka Platona, „Peitho. Examina Antiqua”, 1(6), 2015, s. 25–43. L’interprétation ésotériste de Platon, „Les Études philosophiques”, 1, 1998, JSTOR:20849150.
Aristoxenus, Elem. Harm., II 39–41, cyt. za: Marian Wesoły, Niepisana dialektyka Platona, s. 260; por. Alfred North Whitehead, Matematyka i Dobro, „Colloquia Communia”, 32-33 (3-4), 1987.
Marie-DominiqueM.D.RichardMarie-DominiqueM.D., Le platonisme oral, „Les Études philosophiques”, 1, 1998 [dostęp 2019-11-04] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-04]. MarianM.WesołyMarianM., Świadectwa niepisanej dialektyki Platona, „Peitho. Examina Antiqua”, 1(6), 2015, s. 205–266. Hans JoachimH.J.KrämerHans JoachimH.J., Niepisana nauka Platona, „Peitho. Examina Antiqua”, 1(6), 2015, s. 25–43. L’interprétation ésotériste de Platon, „Les Études philosophiques”, 1, 1998, JSTOR:20849150.
Hans JoachimH.J.KrämerHans JoachimH.J., Niepisana nauka Platona, „Peitho. Examina Antiqua”, 1(6), 2015, s. 25–43. Hans J. Krämer, Ku nowej interpretacji Platona, „Studia Filozoficzne” 8, 1987. Hans J. Krämer, O nowej dyskusji wokół przekazu pośredniego dotyczącego Platona, „Ruch Filozoficzny” 2 (60), 2003. Thomas A. Szlezák, Czytanie Platona, przeł. Piotr Domański Warszawa 1997. Thomas A. Szlezák, O nowej interpretacji platońskich dialogów, przeł. Piotr Domański, Warszawa 2005.
Hans JoachimH.J.KrämerHans JoachimH.J., Niepisana nauka Platona, „Peitho. Examina Antiqua”, 1(6), 2015, s. 25–43. Hans J. Krämer, Ku nowej interpretacji Platona, „Studia Filozoficzne” 8, 1987. Hans J. Krämer, Platońska teoria pryncypiów w świetle filozofii transcendentalnej, „Przegląd Filozoficzny” 3, 1997. Hans J. Krämer, O nowej dyskusji wokół przekazu pośredniego dotyczącego Platona, „Ruch Filozoficzny” 2 (60), 2003.
Karl Kerényi, Unsterblichkeit und Apollo-religion, [w:] Studien über antike Religion und Humanität, Düsseldorf 1953; Robert Wesley Angelo, Apollo and Philosophy, 2016 [dostęp 2019-11-05]; Frederick James Eugene Woodbridge, The Son of Apollo, Boston 1929.
Stanley Rosen, Commentary on Sallis, Proceedings of the Boston Area Colloquium in Ancient Philosophy, 11 (1), 1995, s. 170.
Thomas A. Szlezák, Platon und die Pythagoreer, „Perspektiven der Philosophie”, 37, 2011; Carl Huffmann, Plato and the Pythagoreans, [w:] Gabriele Cornelli et al. (red.), On Pythagoreanism, Berlin 2013; Bogdan Dembiński, Pitagorejskie korzenie platonizmu, [w:] Późny Platon i Stara Akademia, Kęty 2010; Walter Burkert, Platonic and Pythagorean Number Theory, [w:] Lore and Science in Ancient Pythagoreanism, Edwin L. Minar Jr. (tłum), Cambridge 1972; nt. zbieżności platonizmu i pitagoreizmu por. także Arystoteles, Metafizyka 987a.
Dimitri Nikulin (red.), The Other Plato. The Tübingen Interpretation of Plato’s Inner-Academic Teachings, New York 2012. Agnieszka Kijewska, Edward Iwo Zieliński (red.), Platon: nowa interpretacja, Lublin 1993. Vittorio Hösle, The Tübingen School, [w:] Brill’s Companion to German Platonism, Leiden-Boston 2019, s. 328–348.
Vittorio Hösle, The Tübingen School, [w:] Brill’s Companion to German Platonism, Leiden-Boston 2019, s. 328–348.
Walter Burkert, Teologia i misteria. Mit, alegoria i platonizm, [w:] Starożytne kulty misteryjne, Krzysztof Bielawski (tłum.), Bydgoszcz 2001; Walter Burkert, Philosophical Religion, [w:] Greek Religion, John Raffan (tłum.), Cambridge 1985; Eric R. Dodds, Grecy i irracjonalność, Jacek Partyka (tłum.), Bydgoszcz 2002; Eric R. Dodds, Plato and the Irrational, „The Journal of Hellenic Studies”, 65, 1945, s. 16–25; Michael L. Morgan, Plato and Greek religion, [w:] Richard Kraut (ed.), Cambridge Companion to Plato, Cambridge 1992, s. 227–247; Jon D. Mikalson, Greek Popular Religion in Greek Philosophy, Oxford 2010; J.V. Luce, Plato’s Religious Experience, „Hermathena”, 7 (96), 1962, s. 73–91; Glenn Morrow, Plato’s Gods, „Rice University Studies”, 4 (51), 1965.
JohnJ.SeniorJohnJ., Duch Reguły [online], przeł. Natalia Łajszczak, Oryginalny tekst ukazał się w zbiorze „The Restoration of Christian Culture” wydanym w 1983 roku, s. 251.
Walter Burkert, Teologia i misteria. Mit, alegoria i platonizm, [w:] Starożytne kulty misteryjne, Krzysztof Bielawski (tłum.), Bydgoszcz 2001; Walter Burkert, Philosophical Religion, [w:] Greek Religion, John Raffan (tłum.), Cambridge 1985; Eric R. Dodds, Grecy i irracjonalność, Jacek Partyka (tłum.), Bydgoszcz 2002; Eric R. Dodds, Plato and the Irrational, „The Journal of Hellenic Studies”, 65, 1945, s. 16–25; Michael L. Morgan, Plato and Greek religion, [w:] Richard Kraut (ed.), Cambridge Companion to Plato, Cambridge 1992, s. 227–247; Jon D. Mikalson, Greek Popular Religion in Greek Philosophy, Oxford 2010; J.V. Luce, Plato’s Religious Experience, „Hermathena”, 7 (96), 1962, s. 73–91; Glenn Morrow, Plato’s Gods, „Rice University Studies”, 4 (51), 1965.
Thomas A. Szlezák, Platon und die Pythagoreer, „Perspektiven der Philosophie”, 37, 2011; Carl Huffmann, Plato and the Pythagoreans, [w:] Gabriele Cornelli et al. (red.), On Pythagoreanism, Berlin 2013; Bogdan Dembiński, Pitagorejskie korzenie platonizmu, [w:] Późny Platon i Stara Akademia, Kęty 2010; Walter Burkert, Platonic and Pythagorean Number Theory, [w:] Lore and Science in Ancient Pythagoreanism, Edwin L. Minar Jr. (tłum), Cambridge 1972; nt. zbieżności platonizmu i pitagoreizmu por. także Arystoteles, Metafizyka 987a.
VittorioV.HösleVittorioV., Platonism and its Interpretations, [w:] StephenS.Gersch, DermotD.Moran (red.), Eriugena, Berkeley, and the Idealist Tradition, Notre Dame 2006, s. 76. Zob.też.: Hans Kelsen, Die platonische Liebe, „Imago”, Bd. XIX (1933), s. 34–98, 225–255.
Francis Macdonald Cornford, Plato and Parmenides, 1964; Harold Cherniss, Parmenides and the Parmenides of Plato, „The American Journal of Philology”, 53 (2), 1932, s. 122–138.
Walter Burkert, Teologia i misteria. Mit, alegoria i platonizm, [w:] Starożytne kulty misteryjne, Krzysztof Bielawski (tłum.), Bydgoszcz 2001; Walter Burkert, Philosophical Religion, [w:] Greek Religion, John Raffan (tłum.), Cambridge 1985; Eric R. Dodds, Grecy i irracjonalność, Jacek Partyka (tłum.), Bydgoszcz 2002; Eric R. Dodds, Plato and the Irrational, „The Journal of Hellenic Studies”, 65, 1945, s. 16–25; Michael L. Morgan, Plato and Greek religion, [w:] Richard Kraut (ed.), Cambridge Companion to Plato, Cambridge 1992, s. 227–247; Jon D. Mikalson, Greek Popular Religion in Greek Philosophy, Oxford 2010; J.V. Luce, Plato’s Religious Experience, „Hermathena”, 7 (96), 1962, s. 73–91; Glenn Morrow, Plato’s Gods, „Rice University Studies”, 4 (51), 1965.
Francis Macdonald Cornford, Plato and Orpheus, „The Classical Review”, 9 (17), 1903, s. 433–445; William Keith Chambers Guthrie, Plato and Orpheus, [w:] Orpheus and Greek Religion, London 1935; Algis Uždavinys, Orpheus and the Roots of Platonism, London 2011; Alberto Bernabé, Platone e l’Orfismo, [w:] Giulia Sfameni Gasparro (red.), Destino e salvezza, Cosenza 1998; Agostino Masaracchia, Orfeo e gli, orfici‘ in Platone, [w:] Orfeo e l’Orfismo, Roma-Perugia 1993.
Walter Burkert, Teologia i misteria. Mit, alegoria i platonizm, [w:] Starożytne kulty misteryjne, Krzysztof Bielawski (tłum.), Bydgoszcz 2001; Walter Burkert, Philosophical Religion, [w:] Greek Religion, John Raffan (tłum.), Cambridge 1985; Eric R. Dodds, Grecy i irracjonalność, Jacek Partyka (tłum.), Bydgoszcz 2002; Eric R. Dodds, Plato and the Irrational, „The Journal of Hellenic Studies”, 65, 1945, s. 16–25; Michael L. Morgan, Plato and Greek religion, [w:] Richard Kraut (ed.), Cambridge Companion to Plato, Cambridge 1992, s. 227–247; Jon D. Mikalson, Greek Popular Religion in Greek Philosophy, Oxford 2010; J.V. Luce, Plato’s Religious Experience, „Hermathena”, 7 (96), 1962, s. 73–91; Glenn Morrow, Plato’s Gods, „Rice University Studies”, 4 (51), 1965.
Henri-DominiqueH.D.SaffreyHenri-DominiqueH.D., Ἀγεωμέτρητος μηδεὶς εἰσίτω. Une inscription légendaire, „Revue des Études Grecques”, 1968, s. 67–87. Zob. też: Eliae in Porphyrii Isagogen et Aristotelis categorias commentaria, [w:] Commentaria in Aristotelem graeca [CAG], t. XVIII.1, Berlin 1900, s. 118.
Karl Kerényi, Unsterblichkeit und Apollo-religion, [w:] Studien über antike Religion und Humanität, Düsseldorf 1953; Robert Wesley Angelo, Apollo and Philosophy, 2016 [dostęp 2019-11-05]; Frederick James Eugene Woodbridge, The Son of Apollo, Boston 1929.
Glenn Yeffeth (red.), Taking the Red Pill: Science, Philosophy and the Religion in the Matrix, Dallas 2003; AndrewA.GodoskiAndrewA., Under The Influence: The Matrix [online], Screened.com [dostęp 2019-11-05] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-05].
Francis Macdonald Cornford, Plato and Orpheus, „The Classical Review”, 9 (17), 1903, s. 433–445; William Keith Chambers Guthrie, Plato and Orpheus, [w:] Orpheus and Greek Religion, London 1935; Algis Uždavinys, Orpheus and the Roots of Platonism, London 2011; Alberto Bernabé, Platone e l’Orfismo, [w:] Giulia Sfameni Gasparro (red.), Destino e salvezza, Cosenza 1998; Agostino Masaracchia, Orfeo e gli, orfici‘ in Platone, [w:] Orfeo e l’Orfismo, Roma-Perugia 1993.
Glenn Yeffeth (red.), Taking the Red Pill: Science, Philosophy and the Religion in the Matrix, Dallas 2003; AndrewA.GodoskiAndrewA., Under The Influence: The Matrix [online], Screened.com [dostęp 2019-11-05] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-05].
Aristoxenus, Elem. Harm., II 39–41, cyt. za: Marian Wesoły, Niepisana dialektyka Platona, s. 260; por. Alfred North Whitehead, Matematyka i Dobro, „Colloquia Communia”, 32-33 (3-4), 1987.
Bill Hicks w It’s just a ride nawiązuje do metafory jaskini, mówiąc: „Świat jest niczym jazda roller coasterem w wesołym miasteczku, a kiedy zdecydujesz się na nią, myślisz, że jest czymś rzeczywistym, albowiem tak potężne są nasze umysły, [...] jazda jest pełna jaskrawych kolorów i bardzo głośna, [...] niektórzy jeżdżą już od dłuższego czasu, zaczęli zapytywać, czy to wszystko jest rzeczywiste, czy może to tylko przejażdżka, [...] wracają do innych i mówią: nie martwcie się, nie lękajcie się, to tylko przejażdżka, a my tych, co tak do nas mówią... zabijamy”.
